sobota, 6 kwietnia 2013

Migdałowo, owsiankowo na dzień dobry

Owsianka z migdałami, słonecznikiem, siemieniem lnianym i pomarańczą

 


Nie wiem właściwie dlaczego tak się stało, ale to moja pierwsza owsianka w życiu. Nawet, jako małe dziecko nie jadłam owsianki, co mnie trochę zdziwiło, bo bardzo lubiłam i nadal lubię tego typu "papki", jak to mówi moja mama, która patrząc na owsiankę, kaszę manną czy ryż na mleku ma gęsią skórkę. W ogóle moja mama nienawidzi mleka, co jest dla mnie abstrakcją, bo ja mleko piję w ilościach przekraczających 100 razy dzienne jego spożycie: )
I co się okazało? Owsianka jest pyszna, bardzo mi smakuję, a w połączeniu z różnymi dodatkami stanowi bardzo solidne śniadanie, po którym nie chce mi się jeść do obiadu. Chyba najbardziej lubię gęstą owsiankę, tak jak wspomnianą kaszę manną, choć pewnie płynna też będzie mi smakować.
Widok mojej mamy, krzywiącej się z zniesmaczenia jest bezcenny, kiedy ja biorę kolejną łyżkę owsianki do ust z wyrazem błogiego zadowolenia, że tak dobre rzeczy istnieją: )
Ale właśnie na tym polega kuchnia, żeby odkrywać i jeść rzeczy nieznane, które mogą okazać się najpyszniejszą potrawą na świecie.
Tak więc od teraz na śniadanie będzie u mnie bardzo często owsiankowo;)

Owsianka z migdałami słonecznikiem, siemieniem lnianym i pomarańczą
1 spora porcja

składniki:
- 1 szklanka mleka <250 ml, choć każda szklanka się nada w tym wypadku, bo proporcje są ruchome>
- 1/2 szklanki płatków owsianych górskich
- garstka słonecznika i migdałów <ile chcecie właściwie, ja dam następnym razem jednak trochę mniej migdałów>
- 1 płaska łyżka siemienia lnianego
- 1 łyżeczka cukru trzcinowego
- 1/4 łyżeczki cynamonu
- 1 pomarańcza
- opcjonalnie wafle ryżowe

Na patelni najpierw podprażyć migdały, potem wrzucić słonecznik i siemię i prażyć przez chwilę< siemię pod wpływem ciepła będzie "strzelać", należy chwilę po tym zdjąć ziarna z ognia>
Do rondelka z grubym dnem, lub, jak w moim przypadku solidnym, starym garnku od babci, wlać mleko, dodać płatki owsiane, cukier i cynamon. Postawić garnek na średni ogień i od czasu do czasu mieszając, doprowadzić do zagotowania mleka.
Kiedy mleko się gotuje wrzucić migdały, słonecznik i siemię lniane do owsianki, zostawiając trochę do dekoracji. Zmniejszyć ogień i cały czas mieszać owsiankę do uzyskania odpowiedniej konsystencji< mnie zajęło to mniej więcej 5 minut, bo chciałam, żeby była dosyć gęsta.
Kidy owsianka się gotuje szybko obrać pomarańczę nożem z piłką tak, jak ananasa, odcinając skórkę pociągnięciami noża od góry do dołu. Pomarańczę pokroić na krążki,  potem na kawałki i ułożyć na talerzyku. Na pomarańczę przełożyć ciepłą owsiankę i posypać pozostawionymi wcześniej migdałami, słonecznikiem i siemieniem lnianym.
Można podawać z waflami ryżowymi.
Smacznego!
















środa, 3 kwietnia 2013

Coś lekkigo do poświątecznego jadłospisu

Sałatka brokułem odziana

 


Święta były to i jajka na twardo z majonezem były, babki wszelkiego rodzaju, mazurki z kajmakiem nie kajmakiem, czekoladą były, cukierki, ciasteczka...A potem aż strach wejść na wagę< nie, lepiej tego nie robić, po co niszczyć sobie samopoczucie?: )>
Postanowiłam więc, że zjem dzisiaj coś lżejszego i lekkostrawnego, żeby mój żołądek zaczął się przyzwyczajać do trochę innego trybu, niż tego, jaki prowadził przez poprzedni tydzień.
Ale takie smakowitości to ja i mój żołądek bardzo lubimy i jakoś nie narzekamy na brak polewy czekoladowej, bo smaczne są nie tylko słodkości: )
Ta sałatka powstałą w biegu. Szybko weszłam do sklepu, mając w myślach to, że w domu czekają na mnie brokuły i kukurydza i natychmiast coś muszę z nimi zrobić. Zauważyłam granata, myślę sobie "a przyda się...i migdały też w sumie". Tak naprawdę do końca nie wiedziałam, co zrobię, bo na tym właśnie urok mojej kuchni polega, że nie wiadomo, co z tego wszystkiego może być.
No ale coś powstało, coś, powiem nawet, bardzo smacznego. I tak kusząco kolorowego, że mogłabym to nawet oczami zjeść.
Sałatka jest wyrazista poprzez połączenie delikatności brokułów, słodyczy kukurydzy i granatu i lekkiej pikanterii  mięsa...A do tego wszystkiego wszechobecna chrupkość, bo i brokuły są chrupie i kukurydza i granat i migdały. Wszystko dobrze się ze sobą komponuje i współgra.
A pomyśleć, że została wymyślona w 5 minut... )

Sałatka z brokułami, kukurydzą, granatem, migdałami i duszonym schabem
2 porcje

składniki:

- 1 "bukiet"brokułów <500g>
- pół puszki kukurydzy
- pestki z połowy granatu
- garść migdałów siekanych (w słupkach)
- kilka plasterków schabu do kanapek< może być też kurczak pokrojony w cienkie paseczki i przysmażony na patelni, jedna średnia pojedyncza pierś z kurczaka powinna wystarczyć>
- sól i pieprz do smaku
- sok z połowy limonki< opcjonalnie, ja zapomniałam kupić i też było bardzo smaczne: )
- jogurt naturalny do podania

Do sporego garnka nalać wodę i posolić ją. Kiedy woda się gotuje wrzucić do niej całego brokuła z wcześniej odkrojonym kawałkiem łodygi, żeby nie był taki długi< nie musi być przykryty w całości, choć części wystające należy polać wodą>. Gotować przez ok 5 min, może być pod przykryciem, ale mój się ugotował bez przykrycia. To, czy brokuły się ugotowały należy sprawdzić, odrywając delikatnie widelcem część różyczki i zjeść: ) Ja lubię, jak brokuły są chrupiące i twardawe. Po wyznaczonym czasie zdjąć z ognia, zalać zimną wodą i następnie odlać całość wody i pozostawić na chwilę brokuły, żeby obeschły i wystygły.
W czasie, kiedy woda na brokuły się gotuje, granata przepołowić na pół. Jedną połówkę znowu przepołowić, delikatnie wygiąć końce ćwiartki owocu i pomagając sobie palcami wydłubywać pestki granatu do miseczki.
Mięso pokroić w cienkie plasterki, a następnie w paseczki, w miarę możliwości rzecz jasna, nie muszą być idealne< popatrzcie na moje: )>
Kiedy brokuł trochę się ostudzi podzielić go na różyczki, ułożyć je na misce, dodać pokrojone mięso, kukurydzę, granat i posypać wszystko migdałami< możecie je wcześniej podprażyć na patelni>.
Doprawić niezbyt dużą ilością soli i pieprzu i, jeśli chcecie skropić sokiem z limonki.
Podawać z jogurtem naturalnym.
Smacznego!









poniedziałek, 1 kwietnia 2013

Idealny dodatek do kanapek.

Schab duszony do kanapek

 


Żeby nie było tak monotematycznie i tylko ciasta i ciasta, dzisiaj postanowiłam podzielić się z Wami bardzo starym przepisem mojej babci na schab duszony do kanapek. Ale właściwie nie tylko do kanapek, bo śmiało można go zjeść na ciepło z zagęszczonym sosem wytworzonym w czasie duszenia: )
Ja jednak postanowiłam, że będę się nim raczyć na chrupiącym i świeżym piczywie.
Najbardziej podoba mi się kolor skórki, który jest bardzo intensywny, a przy tym nadający niesamowitego smaku całemu mięsu.
Przepis na ten schab jest tak stary, jak 3 pokolenia mojej rodziny, więc trudno dopatrzyć się w nim dokładnych proporcji. Zresztą babcie tak mają, że robią wszystko na oko i z wyczuciem, więc słowa "No dolej tyle, żeby wystarczyło" trochę mnie zbijały z tropu: ) Ale to przecież jest właśnie urok babcinych przepisów, są bardzo elastyczne i można je dowolnie, ale z głową zmieniać.
Przy okazji załączam też dla Was zdjęcie, które pokazuje, jakie śliczne mamy święta... wielkanocne. Trudno w to uwierzyć, patrząc za okno.

ps. Lany poniedziałek chyba dzisiaj jest nietrafiony: )

Schab duszony do kanapek

składniki:
- schab bez kości, ok 1.2 kg <mój po "obraniu" wszystkiego, ważył ok 900g>
- 4- 5 ząbków czosnku
- po ok łyżeczce soli, pieprzu, papryki ostrej, rozmarynu, bazylii
- oliwa do smażenia
 
Schab dokładnie umyć, wysuszyć i wykroić wszystkie niepotrzebne rzeczy. Ogólnie rzecz biorąc ja bardzo nie lubię, tych wszystkich żyłek błoń, tłuszczu, więc wszystko to wykrawam: )
Czyste mięso posolić i popieprzyć, dosyć porządnie. Następnie oprószyć solidną łyżeczką papryki ostrej i natrzeć mięso suszonym rozmarynem i bazylią. Rozmaryn jest dosyć intensywnym ziołem, więc łyżeczka wystarczy na pewno. Ogólnie rzecz biorąc ma to wyglądać tak, żeby mięso w każdej swojej części było przyprawione.
Zamarynowane mięso zostawić w szczelnie zamkniętej misce na całą noc w lodówce.
Na następny dzień mięso wyjąć z lodówki.
Do dużego naczynia, najlepiej żaroodpornego wlać solidną porcję oliwy i rozgrzać. 
Mięso przyrumienić z wszystkich stron, trwa to ok 10 min.
Po tym czasie wrzucić pokrojony czosnek i podlać małą ilością wody< ok 1/2 szklanki>. Zmniejszyć ogień do małego, garnek przykryć pokrywką i dusić mięso przez ok 2 godziny, 2-3 razy przewracając je w czasie duszenia. Jeśli zajdzie taka potrzeba dolać wodę, jeśli zdąży wyparować czy po prostu zniknąć: )< ja tego nie zrobiłam>.
Po 2 godzinach sprawdzić, czy mięso jest gotowe< i tutaj kolejny sposób mojej babci i mamy>. Do mięsa należy wbić wykałaczkę i, jeśli łatwo w niego wchodzi i wypływa z niego klarowny sos, jest gotowe. Pokrywkę zdjąć z garnka, zwiększyć trochę ogień i ponownie przyrumienić do uzyskania czerwono- złotej skórki.
Mięso odstawić na ok 10- 15 min i obciążyć deską do krojenia< najlepiej drewnianą>.
Po tym czasie można już go kroić. Najlepiej smakuje jednak na drugi dzień: )
Smacznego!

* mięso można jeść od razu na ciepło. Wystarczy, że powstały sos zagęścimy bardzo starą metodą, czyli odrobiną mąki wymieszaną z wodą: )

** na następny dzień, po trzymaniu mięsa w lodówce, skórka zrobi się brązowa: )











ps. Ja już mam jej dosyć, mimo że pięknie wygląda...: )

sobota, 30 marca 2013

Niezwykły smak w prostej klasyce

Babka piaskowa klasyczna i najlepsza

 

 

 Kolejny klasyczny wypiek wielkanocny. Nie chciałam przesadzać ze zbytnią ekstrawagancją babkową i stwierdziłam, że tym razem będzie zupełnie klasycznie, bez udziwnień i wymyślań, jakby to uczynić ją "inną".
Po co?
I dobrze, że tak postanowiłam, bo babka jest pyszna. Jest kruchutka, wręcz rozpadająca się w dłoniach, ale nie jest sucha, jak wiór, bo tego bym nie zniosła. Nie lubię jeść ciasta, do którego muszę mieć dzbanek herbaty, żeby się nie udusić: ) Choć babka na podwieczorek z kubkiem mleka lub herbaty jest najlepsza na świecie. Ale wszystko ma swoje granice: )
Co tu dużo mówić, lepiej ją zrobić i się przekonać.
Piekłam ją w sylikonowej formie. Niby wszystko okej, ale nie chciała mi się odkleić od formy i trochę się porwała, ale to w sumie na plus, wygląda jeszcze bardziej domowo: )
Przepis wzięłam z "Kuchni Polskiej", która jest w moim domu odkąd pamiętam, a do której nikt nie zaglądał, bo o niej zapomniano: )

Babka piaskowa klasyczna
forma "róża", objętość1 litr, średnica 22 cm

składniki:

- 250 g bardzo miękkiego masła
- 200 g cukru
- 2 łyżki cukru waniliowego
- 4 jajka
- 125 g mąki ziemniaczanej
- 125 g mąki pszennej, typ 550
- 2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia
- szczypta soli
- 2 łyżki rumu <można dać więcej, bo jest mało wyczuwalny>

ponadto:
- cukier puder do oprószenia babki
- czekoladowe jajeczka, pianki marshmallow do dekoracji
- masło i mąka do wysmarowania formy< jeśli nie pieczecie w formie sylikonowej>

Masło pokroić na kwadraciki, włożyć do miski i wsypać cukier. Wszystko razem ucierać do momentu, kiedy masa stanie się jasna< ok 5 minut>.
Następnie dodawać po jednym jajku, bardzo dokładnie miksując masę po dodaniu każdego jajka.
Mąkę przesiać, wymieszać z proszkiem do pieczenia i solą i wszystko bardzo powoli dodawać do masy jajecznej i miksować tylko do połączenia składników. Długie miksowanie ciasta po dodaniu mąki może być powodem zakalca.
Piekarnik nagrzać do 170 stopni.
Formę na babkę wysmarować masłem i dobrze wysypać mąką pszenną, żeby później babka ładnie odeszła od formy. Do formy nałożyć ciasto< powinno sięgać do ok 2/3 wysokości, urośnie, ale nie będzie rosnąć, jak szalona: )>.
Babkę włożyć do nagrzanego piekarnika i piec 30 minut w 170 stopniach, a następnie zmniejszyć temperaturę do 160 stopni i piec następne 30 minut. W tym czasie nie otwierać drzwiczek piekarnika.
Kiedy minie wyznaczony czas sprawdzić patyczkiem, czy babka jest w pełni upieczona.
Babkę wyjąć z piekarnika i pozostawić na 10 minut w formie. Po tym czasie bardzo ostrożnie wyjąć ją z formy i zostawić do całkowitego wystudzenia. Kiedy babka będzie już zimna posypać ją cukrem pudrem i udekorować według własnych upodobań.
Smacznego!


Korzystając z okazji życzę Wam udanych świąt i pysznego jedzenia: ) nie umiem składać życzeń, więc na tym poprzestanę: )






piątek, 29 marca 2013

Wiórki, mazurki i czekoladowe chmurki

Mazurek z białą czekoladą, wiórkami kokosowymi i migdałami w gorzkiej czekoladzie

 


Mazurki... klasyczne ciasto na Wielkanoc. Cienkie, kruche z dodatkiem wszystkiego na co mamy ochotę. Jednym słowem: pyszne. U mnie w domu mazurków raczej się nie piekło i teraz widzę ile traciliśmy. 
Postanowiłam zmienić tradycję, bo przecież im więcej łakoci w święta tym lepiej; ) Zresztą to czas, kiedy można sobie pozwolić na odrobinę szaleństwa i zjeść więcej niż jeden kawałek: )
Dlatego im więcej tym lepiej!
Długo zastanawiałam się, jakiego mazurka chcę upiec. Miał być kajmakowy, czekoladowy, z masą makową, pomarańczowy...  Aż w końcu, po długich rozmyślaniach mazurkowych zdecydowałam się na ten. I absolutnie nie żałuję swojej decyzji, bo ciasto jest przepyszne. Delikatne i kruche ze słodkim nadzieniem z białej czekolady a do tego migdały otoczone gorzką goryczką ciemnej czekolady. Nic dodać nic ująć, tylko jeść...: )
Oczywiście nie mogło obyć się też stresów kuchennych.
Jako, że jestem osobą bardzo niecierpliwą nie poczekałam, aż ciasto po upieczeniu dokładnie się ostudzi i chciałam go już wyjąc, jak było letnie. Efekt? Ciasto rozkruszyło się na kilka kawałków. W tamtej chwili byłam na siebie wściekła, ale teraz nawet cieszę się, że tak się stało, bo mogłam zrobić coś ekstra na święta, czego nie planowałam, ale o tym będzie kiedyś tam później: )
Tak czy siak mazurek musiał być, więc wzięłam się do roboty i upiekłam go ponownie. Tym razem odczekałam całą noc, a rano było idealnie twarde i kruche, tak, że bez problemu mogłam go wyjąć z blachy i udekorować.
Jestem bardzo zadowolona z efektu końcowego, taki właśnie miał być: )

Mazurek z białą czekoladą, wiórkami kokosowymi i migdałami w ciemnej czekoladzie
forma 22x33 cm

składniki na ciasto kruche:
- 180g zimnego masła
- 1 łyżka mąki ziemniaczanej
- 250 g mąki pszennej, typ 550
- 90 g cukru pudru
- 2 żółtka
- 2 łyżki bardzo zimnej wody

Do dużej miski dodać pokrojone na kawałki masło i cukier puder Rozetrzeć szybko palcami. Następnie dodać przesiane mąki, żółtka i wodę i bardzo szybko zagnieć ciasto. Uformować z ciasta kulę< jeśli będziecie mieć problem z tym, że ciasto za bardzo się kruszy można ewentualnie dodać jeszcze troszeczkę wody>, owinąć w folię spożywczą i wstawić do lodówki na 1.5 godziny< lepiej na dłużej, moje spędziło tam jakieś 5 godzin>
Kiedy ciasto jest dobrze schłodzone wyjąc je z lodówki i przekroić na pół.
Blachę wysmarować masłem i wyłożyć papierem do pieczenia, tak, żeby jak najlepiej odwzorował kształt formy< w przepisach podaje się, żeby blachę nasmarować masłem i wysypać mąką pszenną, jednak wyciągnięcie ciasta bez papieru jest dosyć trudne i grozi pokruszeniem ciasta>
Z połowy ciasta rozwałkować spód mazurka, mniej więcej 4 mm. Ciasto zrolować na wałek, przenieść do formy i dobrze wylepić ciastem jej spód. Z pozostałego ciasta zrolować wałeczki, zrobić kratkę i boki< nie jest to szybkie zajęcie: )>. Kiedy położymy kratkę, ułożyć boki i przygnieść je na całej swojej długości widelcem, żeby powstał ładny wzór.
Pod koniec układania kratki nastawić piekarnik na 180 stopni.
Ciasto ponakłuwać widelcem w wielu miejscach i piec przez ok 20- 25 min < u mnie 22: )>
Kiedy ciasto się piecze warto do niego zaglądać, bo moje zaczęło się wybrzuszać. Wtedy wystarczy widelcem delikatnie przekłuć bąbelki ciasta.
Ciasto po upieczeniu zostawić w formie do CAŁKOWITEGO wystudzenia. Jest to bardzo ważne, ponieważ, jak wspomniałam wcześniej ciasto nie do końca ostudzone przy wyjmowaniu z blachy może się rozpaść.

składniki na masę z białej czekolady*
- 300 g białej czekolady
- 200 g śmietanki kremówki 30%
- garść wiórków kokosowych

Czekoladę posiekać drobno i wrzucić do miski.
Śmietankę podgrzewać w rondlu o grubym dnie i, kiedy zacznie się gotować natychmiast zdjąć z ognia i wlać do czekolady. Chwilę odczekać a następnie zacząć mieszać, żeby czekolada całkowicie się rozpuściła i powstała gęsta masa. Następnie dodać wiórki kokosowe< ilość zależy od upodobań>.
Całości wstawić do lodówki na minimum parę godzin, a najlepiej całą noc. Ganache z białej czekolady nie tężeje tak, jak ze zwykła ciemną czekoladą. Nie wiem, jaka jest tego przyczyna, może wiórki kokosowe, albo fakt, że biała czekolada tak naprawdę czekoladą nie jest, ale nie będzie miała ona tak zwartej konsystencji, jak przy klasycznym ganache. Tak naprawdę do końca nie wiedziałam czy mi się to uda, ale w końcu masa byłą na tyle gęsta, że nie rozpływa się po cieście.

* na takiego mazurka z kratką wystarczy połowa składników. Na mazurka bez kratki ilość podana w przepisie.
Ja pozostałą część wykorzystam do polewy babkowej: )

składniki na migdały w czekoladzie
- garść migdałów
- 50 g gorzkiej czekolady

Migdały nieobrane zalać wrzącą wodą i odstawić na 10 min. Następnie zdjąć skórki i dokładnie wysuszyć.
Czekoladę rozpuścić w kąpieli wodnej i dodać migdały< ja zrobiłam to partiami>.
Migdały dobrze obtoczyć w czekoladzie a następnie widelcem delikatnie przenieść na papier do pieczenia.
Migdały wstawić do lodówki na ok 15- 20 min aż czekolada wyschnie.

Kiedy masa czekoladowa będzie na tyle gęsta, że nie będzie się rozlewać, robić z niej kleksy w środku kratek. Na każdy kleks ułożyć migdały. Gotowe: )
Smacznego!


*przepis dodaję do akcji: zbieramy wielkanocne przepisy










przepis na kruchy spód: klik klik



środa, 27 marca 2013

Wielkanocna wypiekowa podstawa podstaw

Cukrowe ciasteczka wielkanocne

 


 Uwielbiam patrzeć na ciasteczka lukrowane lukrem królewskim. Jeśli ktoś jest wprawiony i ma odrobinę szczęścia w postaci samoistnego talentu może stworzyć cuda na ciasteczkach. Ja wprawy na razie nie mam, bo lukrowałam ciastka 2 razy w swoim życiu i jeszcze nie wiem do końca, jak to wszystko działa. A talent? No cóż, nie mnie to oceniać: )
Przyznam się, że na początku to świetna frajda, "malować" ciasteczka, ale mówiąc szczerze trochę męcząca, jeśli trzeba polukrować prawie 50 ciasteczek. Ale, jak potem spojrzy się z góry na te wszystkie tęczowe kolory, zapomina się o tym, że właśnie przed chwilą nie miało się siły wstać z krzesła, na którym przyjęło się jedną pozycję przez 2 godziny. Zapewne ludzie lukrujący ciasteczka, powiedzmy "zawodowo" robią to 3 razy szybciej niż ja i nie narzekają na ból pleców: )
Jednak warto się trochę namęczyć, żeby potem uzyskać ładny efekt, zresztą ze wszystkim tak jest.
Ciasteczka od zawsze były nieodłącznym słodkim wypiekiem Wielkanocy u mnie w domu, jednak najczęściej albo robiła je moja babcia, albo ciocia, moja mama, pomimo tego że gotuje fantastycznie piec nie potrafi w ogóle i nigdy do pieczenia się nie zabierała i pewne nie zabierze, bo od tego ma mnie; ).
Postanowiłam, że skoro to ja mam teraz dzierżyć ten ciężar tradycji, w sensie pozytywnym oczywiście, wypieki wielkanocne będą tradycyjne z odrobiną mojej inwencji.
Bardzo żałuję, że mojej babci nie udało się znaleźć końcówki do maszynki, która wyciska ciastka, bo podłużne karbowane prostokąty z marmoladą na środku były wspomnieniem mojego dzieciństwa i ulubionymi ciastkami z tamtych czasów. Chciałam je zrobić bez maszynki, ale to już nie to samo.
Padło więc na typowe cukrowe ciastka do lukrowania, które kojarzą mi się z idealnymi amerykańskimi blogami kulinarnymi, w których te ciastka wyglądają, jak z bajki i zawsze się zastanawiam, czy to naprawdę zrobił człowiek; )
Przejrzałam wiele przepisów na te ciasteczka i koniec końców wymyśliłam swój, po uśrednieniu wszystkich przejrzanych: )
Ciasteczka są pyszne. Kruche, delikatne, o złotej barwie i świetnie nadające się na podstawę do lukrowania, bo zachowują swój kształt i rozmiar. Nie trzeba ich wcale lukrować, żeby wyglądały ładnie, bo sam ich kolor i struktura są jedyne w swoim rodzaju.
Nic więc innego, tylko piec, piec i piec!

Cukrowe ciasteczka, z lukrem królewskim
ok 45 ciasteczek

składniki na ciasto:

- 400 g mąki pszennej typ 550
- 200 g miękkiego masła
- 200 g cukru
- 1 jajko <użyłam "domowego" od kur spod Białegostoku: D>
- 1 łyżka ekstraktu wniliowego
- 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia
- szczypta soli

W dużej misce masło pokroić na kawałki i utrzeć z cukrem na jasny puch.
Następnie dodać ekstrakt waniliowy i jajko i ucierać nadal do uzyskania gładkiej masy.
Jak ciasto będzie miało konsystencje mniej więcej bardzo gęstego budyniu partiami dodawać przesianą mąkę wymieszaną z proszkiem do pieczenia i solą, nadal wszystko miksując. Kiedy wszystkie składniki połączą się i ciasto będzie się lepić do miksera, wyjąć je z miski i zacząć zagniatać rękami. Ciasto ma być gładkie i miękkie, ale zbite i jędrne. Uformować kulę, owinąć w folię spożywczą i włożyć do lodówki na ok godzinę lub dłużej albo do zamrażalki na ok 1/2 godziny.
Po tym czasie ciasto wyłożyć na stolnicę, odczekać 2 minuty
Rozgrzać piekarnik do 200 stopni< u mnie termoobieg>
Następnie połowę ciasta rozwałkować na grubość ok 3-4 mm <ogólnie rzecz biorąc ma być nieco grubsze, ale to zależy od Was>. Dobrze byłoby, gdyby druga połowa ciasta leżała sobie w lodówce, podczas wałkowania pierwszej.
Gdy rozwałkujemy ciasto, foremkami wykrajać dowolne wzory. Ciasto może, a nawet na pewno tak się stanie, zmięknie podczas obróbki, więc będzie bardziej klejące, ale nie aż tak, żeby kleiło się do stolnicy. Może być jednak problem z podniesieniem wyciętego ciasteczka, więc ja pomagałam sobie cienkim nożem, podważając je odrobinę.
Ciastka od razu kłaść na blachę wyłożoną papierem do pieczenia.
Skrawki ciasta pozlepiać w kulę i wstawić do lodówki żeby trochę stwardniały.
Wyjąć drugą porcję ciasta i postępować tak samo, jak z pierwszą.
Ciastka piec ok 10 min do uzyskania złotego koloru< u mnie trwało to dokładnie 8 minut>
Jeśli macie termoobieg i więcej blach można piec równocześnie 2 partie ciastek. Ja nie posiadam blachy, więc piekłam w trzech turach.
Ciasteczka po upieczeniu pozostawić na kratce do całkowitego wystygnięcia.

składniki na lukier królewski
- 300 g cukru pudru
- 2 białka <ważące ok 60- 70 g>
- 1/2 łyżeczki soku z cytryny
- opcjonalnie barwniki spożywcze <u mnie w proszku, cena tych w żelu jest zniechęcająca: )>

Białko oddzielić od żółtka dzień wcześniej. Przechować w lodówce w misce owiniętą folią spożywczą..
Przesiać cukier puder. Dodać białka i sok z cytryny i miksować tak długo, aż powstanie gładka masa <ok 10 min> Ja miksowałam dłużej, bo niby cukier nie może być wyczuwalny, ale mój mikser chyba sobie z tym nie radził i maleńkie drobinki cukru były wyczuwalne, gdy przetarło się lukier palcami, ale nie zauważyłam, żeby lukier z tego powodu był potem gorszy: )
Jeśli chcemy zabarwić lukier, przekładamy go do kilku miseczek i partiami, dodajemy bardzo małe porcje barwnika, aż do uzyskania pożądanego koloru< moje kolory po wystygnięciu lukru były ciemniejsze, więc następnym razem wezmę to pod uwagę>.
Dobra rada! Wcale nie potrzebujecie miliona tylek z malutką dziurką do ozdabiania ciasteczek. Są dwa sposoby.
1. Kupić woreczki do zamrażania żywności, zrobić z niego niby rękaw cukierniczy, napełnić go lukrem i odciąć kawałeczek rogu, tak, żeby strużka lukru nie była żbyt duża. Dobrze jest też przyciąć to zespolenie dwóch części woreczków na dole, żeby nie haczyły o lukier
2. Kupić woreczki do zamrażania żywności. Jeśli macie jedną taką końcówkę, tak jak ja na przykład, mocujecie ją w rękawie cukierniczym. Lukier przelewacie znowu do woreczków, odcinacie róg i wkładacie do rękawa z końcówką i dekorujecie.
Ja wybrałam sposób numer jeden. Oczywiście nie jest to idealny substytut końcówek, ale tak na zdrowy rozum, po co kupować 7 takich samych końcówek, skoro można poradzić sobie w inny sposób: )
Ciasteczka można dekorować w dowolny sposób. Jeśli chcecie, żeby lukier był gęstszy, wystarczy dodać więcej cukru pudru, ale wtedy istnieje ryzyko, że przy wypełnianiu nie będzie Wam się chciał zlewać
Smacznego!.

* Z wielką przyjemnością dodaję przepis do akcji: Zbieramy wielkanocne przepisy
















niedziela, 24 marca 2013

Kurczęce śniadanie

Placuszki z mąką kukurydzianą

 


Mogłam je podać w tradycyjny sposób, jako piętrząca się góra placuszków. Ale, jako, że nastrajam się już na Wielkanoc, uruchomiłam moją wyobraźnię i stwierdziłam, że chce zjeść ładne, dobre i "wielkanocne" śniadanie.
Przyznam, że można je zrobić np w weekend, kiedy mamy na to trochę czasu i nie musimy się nigdzie spieszyć, bo pośpiech przecież jest niewskazany. Gdybym miała je zjeść przed wyjściem na uczelnię, na pewno mój talerz tak by nie wyglądał: )
Samo przygotowywanie "talerza" sprawia dużą frajdę, bo możemy na nim ułożyć to, co nam się podoba, a uśmiech jedzącego takie śniadanie jest gwarantowany.
Placuszki są bardzo smaczne, delikatne, miękkie i żółciutkie. Na pewno w sam raz na leniwe śniadania, bo co jak co, ale śniadanie jest najważniejsze w ciągu dnia, dlatego można sobie pozwolić na troszkę więcej: )
Przepis od Nigelli. Zrobiłam z 1/3 składników, bo podała, że wyjdzie ok 30 placuszków, nie wiem jakim cudem, bo mnie wyszło z 1/3 porcji maksymalnie 6. Jej Placuszki musiały być chyba wielkości większej pięciozłotówki, bo moje nie były wcale pokaźnych rozmiarów. Ale tak to już jest z tymi "ilościami", każdemu wychodzi inaczej: ) nie warto się tym przejmować

ps. Naprawdę jestem uzależniona od placuszków...: )

Placuszki z mąką kukurydzianą
6 małych placuszków

składniki:

- 50 g mąki kukurydzianej lub drobnej kaszki kukurydzianej
- 30 g mąki pszennej luksusowej, typ 550
- 1 i 1/4 łyżeczki proszku do pieczenia
- 1 łyżeczka cukru
- 1 jajko
- 100 ml mleka
- 10 g roztopionego masła
- szczypta soli
- opcjonalnie oliwa do smażenia
- parę listków mięty
- cukier puder
- powidła śliwkowe i dżem pomarańczowy

Wszystkie sypie składniki wymieszać w jednej misce. Do drugiej miski wlać mleko, wbić jajko i rozkłócić.
Do mokrych składników stopniowo dodawać sypkie, a gdy się połączą dolać stopione masło.
Rozgrzać patelnię< jeśli nie macie takiej do naleśników dodać oliwę, bo placuszki szybko przywierają> i nakładać po łyżce masy na patelnię, delikatnie ją rozprowadzając, żeby placuszek był odrobinę szerszy, tak ok 6- 7 cm.
Smażyć ok 1- 2 minut, aż placuszek się zarumieni. Szybko odwrócić i smażyć jeszcze przez chwilkę.
Można podawać w sposób klasyczny, jednak jeśli odważycie się na odrobinę ekstrawagancji z gotowych placuszków wykrawaczką do ciasteczek w kształcie kurczaczka wykroić wzór. Kurczaczki ułożyć na talerzu, z mięty zrobić trawę, z powideł dzióbki, skrzydełka i nóżki, z dżemu pomarańczowego promienie słoneczka a z cukru pudru chmurę.
Skrawki pozostałych placuszków oczywiście również zjeść! Placuszki są zbyt dobre, żeby je wyrzucać: )
Smacznego!







Zachęcamy niejadki do jedzenia!

sobota, 23 marca 2013

Rozpoczęcie wielkanocnego kucharzenia. Na początek zdrowo i zielono.

Pasta z awokado. Jajka i kanapki.



Od dzisiejszego dnia postanowiłam dodawać przepisy, które mogą kojarzyć nam się z Wielkanocą, bo ja osobiście ją uwielbiam. Już nie mogę się doczekać aż w domu będzie żółto- zielono<swoją drogą mam nadzieję, że za oknem też tak będzie>, z rzeżuchą i żonkilami na stole.
Chyba każdy się ze mną zgodzi, że pierwsze skojarzenie z Wielkanocą to jajko. W przeróżnych formach, od zwykłego jajka na twardo z majonezem, przez kolorowe pisanki i wydmuszki po jajka faszerowane i ciasteczka w kształcie jajka do lukrowania. Można powiedzieć, że jajko na Wielkanoc króluje.I powinno królować, bo jest składnikiem kopalni przepisów, które mogą uruchomić naszą wyobraźnię. A wyobraźnia w kuchni jest przecież niezbędna.
Tym razem wzięłam jajko z tej strony "od faszerowania". Musiałam na szybko zrobić coś z awokado, bo kompletnie o nim zapomniałam i leżało sobie w lodówce, czekając aż w końcu go wyciągnę i zrobię z nim coś pożytecznego.
A że miałam ochotę dzisiaj na jajko na twardo postanowiłam zrobić sobie pastę.
Najdłuższym etapem jest chyba gotowanie jajek, więc raczej się nie naczekałam, ale to dobrze, bo mając w myślach pyszne awokado z twarożkiem robiłam się głodna w sekundę.
Pasta jest pyszna. Delikatna i ostra zarazem z chrupiącą i słodką kukurydzą. Twaróg z awokado tworzą niesamowite połączenie, które mogłabym jeść na okrągło.
Więc, jeśli nie macie, co robić z awokado....teraz już macie; D

Pasta z awokado i twarogu
miska pasty< jak na zdjęciu>

składniki:

- dwa awokado
- 200 g twarogu chudego
- 1 mała cebula
- 1/3 puszki kukurydzy
- garść pestek słonecznika
- 1/4 łyżeczki papryki ostrej,
- sól i pieprz

ponadto:
- jajka <pasty jest dużo, więc na 10- 15 jajek wystarczy spokojnie>
- siemię lniane
- kilka kromek chleba żytniego

 Cebulę pokroić w drobną kosteczkę. Odstawić
Pestki słonecznika podprażyć na suchej patelni ok 5 min. Odstawić.
Awokado przekroić na pół. Połowy skręcić w odwrotną stronę i oddzielić od siebie. Do pestki wbić nóż, przekręcić i wyjąć pestkę. Pokroić połówki awokado na 4- 5 plastrów. Dużą łyżka wybrać miąższ ze skórki i pokroić w kosteczkę< moje awokado było bardzo dojrzałe, więc wystarczyło, że pociągnęłam za końcówkę skórki i sama odchodziła>. Następnie włożyć do miski i za pomocą praski do ziemniaków <taka> rozgnieść awokado. Dodać twaróg, kukurydzę, pestki słonecznika, cebulę i wymieszać dokładnie.
Dodać paprykę, sól i pieprz do smaku. Wszystko wymieszać.
Jajka ugotować na twardo. Do osolonej i gotującej się wody dodać jajka. Zmniejszyć ogień i gotować przez 8.5 minuty. Następnie cały garnek dać do zlewu i zalać zimną wodą. Wyciągnąć jajka z wody, wytrzeć ścierką, obrać i przekroić delikatnie na pół. Wybrać żółtka< jeśli nie chcecie ich marnować, można je śmiało dodać do pasty: )> i wypełnić pastą z awokado.
Każde jajko posypać siemieniem lnianym.

Pastę można jeść również z chlebem lub samą, bez niczego, mnie przynajmniej tak smakuje: )
Smacznego!